Sloeberken

Dag lieve meid,

Morgen is het 1 jaar geleden dat je naar de regenboogbrug bent gegaan en ik mis je nog elke dag Sloebemie.

Maar het was op een maandag en daarom stuur ik je hierboven vandaag een berichtje.

Bij zovele zaakjes denk ik aan je, gisteren toen het sneeuwde of als ik hout ga halen. Overal was je bij, mijn steun en toeverlaat. Dat vergeet ik nooit en je verlies valt me zwaarder dan bij Bobke. Ik denk dat dat komt omdat het zo onverwachts was en toch zo vroeg.

Hopelijk gaat het je goed meid. Ik mis je en zie je doodgraag èn bedankt voor alles. Dag rakker.

Je vrouwtje,

Leenemie

PS Soms stel ik de vraag "waar ben je nu Sloeberken" en dan hoor ik dat stemmetje dat zegt "in je hartje Leenemie" :-)

Bedankt voor jullie lieve reacties en steun. Dat doet echt deugd. Sloeberken is op 20 december om 22h20 overleden. Om 21 h heeft ze nog met haar balletje gespeeld maar om 22 h werd ze plots onrustig en om 22h20 is ze overleden. Het is heel snel gegaan. Ik had gehoopt om nog een paar extra dagen samen te hebben, maar het heeft niet mogen zijn. Maar afgelopen weekend en maandag hebben we heel intens genoten en dat was goed. Ze heeft lekker stoofvlees gegeten met frietjes, speciaal voor haar gemaakt, ze was daar zot van. De periode daarna is moeilijk, héél moeilijk, maar ik had haar voor geen geld willen missen. En al die mooie herinneringen nemen ze me gewoon niet meer af. En nu zien we wel wat er komt. Eén ding staat vast, wat ben ik met een zetel zonder haartjes in. Dat hoort gewoon niet bij mij. Ik denk dat ik een ander diertje een mooie thuis zal geven en dan heb ik opnieuw een wandelgenootje om fijne wandelingen mee te maken in de velden.

Ik ben opnieuw het boek van "Marley en ik" aan het lezen. Nu kan ik dat opnieuw aan, anders is het einde altijd moeilijk en dat vind ik nu een mooie anekdote :"het is ongelooflijk om van een hond te houden. Daarbij vergeleken lijken onze relaties met mensen zo saai als een bord pap".

Ik wens jullie allen een fijne Kerst en een mooi eindejaar en als afsluiter nog een fotootje van mijn lieve meid.

Warme en lieve groetjes,

Leen

Dag super lieve meid, mijn maatje.

Wat zal ik je missen !

Maar waar je ook bent, niet bang zijn, ik ben bij jou.

Je vrouwtje Leen

Hier ben ik nog eens. Héél lang geleden ik weet het maar met het wegvallen van die categorieën was mijn vrouwke helemaal paraplu. Hopelijk gaat alles goed met jullie, mijn vrouwke begint de blogjes weer regelmatig te lezen. Met mij gaat het ietsje minder. Ik ben aan mijn laatste daagjes, weekjes, max. 3 maandjes begonnen hier op de aardbol. Gisteren heeft mijn vrouwke het zware verdikt gekregen dat ik een tumor heb in de lever en dat ik aan het bloeden ben binnenin en daar is niets aan te doen. Opereren kan niet want dan zou ik erin blijven. Mijn vrouwtje is héél verdrietig. Maar vandaag had ik een goede dag, ik heb goed gegeten, een klein beetje gewandeld en met mijn balletje gespeeld. Het vrouwke legt soms haar handjes op mijn buik en roept dan STOP je weet maar nooit dat ze daar binnen aan het luisteren zijn. We zullen wel zien. We nemen dag per dag. Het vrouwke is gisteren lekker bij mij blijven slapen. Dat was fijn. Ze gaat hier nog een mooi fotootje van mij op zetten zie waar ze vindt dat ik er gelukkig uit zie en ze hoopt dat ze het goed gedaan heeft en dan bekijk ik haar met mijn trouwe oogjes en zeg ik "maar natuurlijk wel". Dag lieve vriendjes, misschien tot de volgende ik weet het niet. Hou jullie goed.

Sloeberken

 Hallo lieve blogvriendjes,

Het was vandaag weer zover. Mooi weertje en mijn vrouwtje vond dat ik een "vuil smoeltje" had. Zo heeft ze dat letterlijk gezegd ! De fotootjes spreken voor zich zeker. Lotgenootjes weten wel waar ik het over heb. Ik ben me dan eens goed beginnen afschudden terwijl ze me nog aan het spoelen was maar ze deed gewoon verder. Dan om het haar betaald te zetten vliegenraam gespeeld. Ik doe dat dikwijls :-) Eventjes uitleggen voor de niet-kenners : je blijft staan tussen die lintjes zodat de vliegjes een opening hebben en goed kunnen binnen, en buiten voor de liefhebbers, vliegen. IDEAAL !

Maaaaaaaaaaar we zullen eens zien aanstaande vrijdag want dan moet mijn vrouwke bij de tandarts. Dan zal ze wel anders piepen.

Dikke knuffelpoot van Sloeberken

Hallo lieve blogvriendjes,

Hier ben ik nog eens terug. Een beetje regenachtig en dan heeft mijn vrouwke eventjes tijd om achter de computer te kruipen. Met mij gaat alles goed. Gisteren had het vrouwtje nog de intentie om vandaag met mij naar Merelbeke te gaan voor een grondig onderzoek van mijn pootje maar daar ik gisteren véél gerust heb gaat het beter. Het stappen gaat al een beetje beter. Mijn dosis van pijstiller - ontstekingsremmer is verhoogd maar dat mocht met mijn gewicht. Maar ik moet het kalmpjes aandoen en dat staat nu niet in mijn woordenboek.       En daarbij met al die werken hier, probeer het maar kalmpjes aan te doen. Wie moet die frigoboxen van die mannen bewaken ? En bij die mannen blijven als ze aan het eten zijn in het geval ze iets laten vallen ? Dacht ik het niet Sloeberken. Maar die mannen waren superlief en hondeliefhebbers. Ik kreeg véél van hen. Of zou dat geweest zijn om van mijn geblaf vanaf te zijn  Mij om het even. Binnen is binnen en op is op. In ruil bewaakte ik hun graafmachine. Bij deze een paar stoere fotootjes van mezelf. Vooral die 2e foto, dat is durven hè !  

Ons Poesieken heeft ook haar best gedaan. Ze heeft alles goed geïnspecteerd. De loopgraven, ijzerkes, werkmateriaal enz ...

Er zijn ook een paar boompjes gesneuveld waar mijn vrouwken hartzeer van had maar het kon niet anders. Ze is haar hartje dan nog eens gaan ophalen in een tuincentrum waar ze nog nooit geweest was. Dat zijn altijd gevaarlijke toestanden voor mijn vrouwke. Haar portemoneeke staat dan altijd open. Geen idee hoe dat komt. 

Ik heb mijn vrouwke ook al een paar keer horen zuchten want ze vindt alle blogjes niet meer terug. Categorie dieren is van de aardbol verdwenen. En zo veranderingskes aanbrengen aan het blogje zal ook geen fluitje van een cent meer zijn zeker. Ze kon nu eens iets ;-)

Nu ga ik nog een beetje rusten. Graag tot volgende keer ! Een allerdikke rechterpoot (links is een beetje moeilijk) van Sloeberken, de noerstige waker.

Hallo lieve blogvriendjes,

Mijn vrouwke heeft een paar daagjes vrij en met dit mooie weer gaan we dan altijd 's morgensvroeg gaan wandelen. Anders is het te warm voor mij. Dus rond 8 uur gaan we op stap. Het vrouwke met de rugzak en de wandelschoenen aan en we zijn ribbedebie. Gezien lange afstanden niet meer goed te doen zijn voor mij zoekt het vrouwke zo wandelingetjes uit van 2 à 3 km. Maar gezien dat mijn vrouwke altijd verkeerd loopt, of de paaltjes staan er niet of ze is er voorbij gelopen, alle excuses zijn goed, kunnen we daar gerust nog een kilometertje of meer bij doen. Maar daar we in de bossen liepen was het daar lekker frisjes en nam ik het haar niet te veel kwalijk. Rust roest zeggen ze dus ik moet toch een beetje blijven bewegen. Voor de liefhebbers een paar fotootjes :

Voor alle blogvriendjes een super fijn zonnig weekend !! Genieten, doen wij ook.

Een dikke poot van Sloeberken